Loading, Please wait...

ارزیابی پایداری شهری: نحوه انتخاب شاخص ها و ترکیب آنها

  • سال: 2017 شماره: 2017 نسخه: 81
  • رشته: شهرسازی
  • موضوع فرعی: پایداری
  • عنوان: پایداری شهری
  • نویسندگان: Xiaoyu, Gan; Ignacio, C.Fernandez; Jie, Guo; Maxwell, Wilson; Yuanyuan, Zhao; Bingbing, Zhou; Jianguo, Wu
  • کد دیجیتالی: 10.1016/j.ecolind.2017.05.068
ارزیابی توسعه پایدار ارزیابی پایداری شهری ارزیابی پایداری sustainable development assessment

اطلاعات نشریه

Ecological Indicators

  • اعتبار نشریه: 1.35
  • ضریب تاثیر 5 ساله: 4.86
  • ضریب تاثیر سالیانه: 4.49
  • کد آی اس اس ان: 1470-160X

ارزیابی پایداری شهری یکی از دغدغه های اصول برنامه ریزان و طراحان شهری می باشد. به منظور درک پیجیدگی های فرآیند ارزیابی پایداری شهری دارای دو گام مفهومی می باشد. اولین گام مفهومی شامل انتخاب شاخص های موثر در پایداری شهری است. این شاخص ها به صورت محلی بوده و نمیتوان مجموعه جامعی به عنوان مرجع تمام عیار انتخاب نمود. گام دوم نحوه ترکیب این شاخص ها با یکدیگر برای تعیین سطح پایداری شهری است. رویکرد ترکیب این شاخص ها نیز نمیتوانند پیرو یک رویه یکسان برای تمامی شهرها باشد. یکی از اصول انکار ناپذیر در تعیین سطح پایداری، یکسان نبودن اهمیت شاخص های تعیین کننده پایداری با یکدیگر است. همین امر ایده استفاده از وزن های متفاوت برای شاخص های پایداری را مطرح می نماید. نحوه تعیین وزن شاخص های یکی از سوالات مهم در زمینه ارزیابی پایداری است. از جانبی موضوع استفاده از وزن برای بازتاب اهمیت هر شاخص، نحوه تعیین اوزان و اعتبار سنجی اوزان تعیین شده با توجه به ویژگی های محیطی شهر موردنظر را پررنگ می سازد. بعد از پاسخ به همه این ابهامات نحوه ترکیب شاخص ها، ویژگی های روش های گوناگون و میزان مناسبت آنها برای هر شهر می بایست مورد توجه قرار گیرد. سایتیشن مورد نظر با توجه به تمامی موارد ذکر شده، به واکاوی دو مرحله مفهومی پرداخته و اهمیت شاخص ها و اوزان را بیان می دارد. سپس روش های گوناگون وزن دهی شاخص ها رو بررسی می نماید. سپس به موضوع ترکیب شاخص ها پرداخته و دسته بندی برای آنها ارائه می نماید. 

Whether complete, partial, or no substitution between environmental (or natural) and socioeconomic capital is legitimate underscores the two widely discussed sustainability perspectives: weak sustainability and strong sustainability (Daly et al., 1995; Markulev and Long, 2013). Weak sustainability allows for unlimited substitution between sustainability dimensions. Strong sustainability is a paradigm that views economic activities as part of the social domain, and both economic and social actions are constrained by the environment (Wu, 2013). Each perspective dictates a different set of criteria for indicator selection and fundamentally influences the final verdict of a sustainability assessment (Wu, 2013; Huang et al., 2015). Further, the weights of SIs not only reflect the relative importance of different dimensions in their contributions to overall sustainability but also symbolize the trade-off ratios among the dimensions if they are conceived as substitutable. Thus, it should come as no surprise that the inappropriate selection of weighting or aggregating methods can cause SIs to provide misleading information (Böhringer and Jochem, 2007). In this sense, one of the main challenges in developing and applying SIs is to know “when to use what.” Methods for weighting indicators can be broadly categorized into three main groups: (1) equal weighting, (2) statistic-based weighting, and (3) public/expert opinion-based weighting. Equal weighting means that all the indicators are given the same weight. Statistic-based weighting derives weights from the statistical characteristics of the data (OECD, 2008). Unlike equal weighting and statistic-based weighting, public/expert opinion-based weighting relies on inputs from the participating public or experts, whose judgments ultimately determine the weights to be assigned to individual indicators (OECD, 2008). Thus, weights determined by public/expert opinion reflect the value judgments of the participants regarding different aspects of sustainability (e.g., relative importance, relative urgency, or substitution rates). In contrast, aggregation methods integrate weighted components (e.g., indicators) into a single composite index. Different classification schemes for aggregation methods exist. In general, class fication schemes include those based on the semantics of aggregation (Beliakov et al., 2007; Grabisch, 2009) and those based on the degree of permission of compensation (OECD, 2008). Methods for weighting indicators can be broadly categorized into three main groups: (1) equal weighting, (2) statistic-based weighting, and (3) public/expert opinion-based weighting. Equal weighting means that all the indicators are given the same weight. Statistic-based weighting derives weights from the statistical characteristics of the data (OECD, 2008). Unlike equal weighting and statistic-based weighting, public/expert opinion-based weighting relies on inputs from the participating public or experts, whose judgments ultimately determine the weights to be assigned to individual indicators (OECD, 2008). Thus, weights determined by public/expert opinion reflect the value judgments of the participants regarding different aspects of sustainability (e.g., relative importance, relative urgency, or substitution rates). In contrast, aggregation methods integrate weighted components (e.g., indicators) into a single composite index. Different classification schemes for aggregation methods exist. In general, class fication schemes include those based on the semantics of aggregation (Beliakov et al., 2007; Grabisch, 2009) and those based on the degree of permission of compensation (OECD, 2008). In contrast, aggregation methods integrate weighted components (e.g., indicators) into a single composite index. Different classification schemes for aggregation methods exist. In general, classification schemes include those based on the semantics of aggregation (Beliakov et al., 2007 Grabisch, 2009) and those based on the degree of permission of compensation (OECD, 2008).

-شاخص های گوناگون جزئی که هر یک مربوط به یکی از ابعاد پایداری هستند می بایست با هم ترکیب شوند تا یک شاخص نهایی که میزان پایداری را نشان میدهد ایجاد نمایند. این شاخص ها یک سطح پایداری را نشان میدهند و ممکن است برخی شاخص های جزئی بتوانند جایگزین یکدیگر در نظر گرفته شوند (از طرف تیم کیسرچ)-. هر گونه جایگزینی (کامل، نسبی و یا عدم وجود امکان جایگزینی) بین شاخص های محیط زیست (طبیعت) و سرمایه اقتصادی-اجتماعی (برای ایجاد یک شاخص ترکیبی که میزان پایداری را نمایش میدهد)  ممکن بوده و دو دیدگاه پایداری را تحت عنوان پایداری ضعیف و قوی را مطرح می نماید. پایداری ضعیف اجازه جایگزینی نامحدود بین ابعاد پایداری را می‌دهد. پایداری قوی بخشی از یک پارادایم است که فعالیت‌های اقتصادی را به عنوان بخشی از حوزه اجتماعی می‌بیند. در این نوع پایداری کنش‌های اقتصادی و اجتماعی توسط محیط‌زیست محدود می‌شوند. هر دیدگاه مجموعه‌ای متفاوت از معیارهای انتخاب شاخص را دیکته می‌کند و اساساً نتیجه نهایی ارزیابی پایداری را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. علاوه بر این, وزن شاخص های پایداری نه تنها اهمیت نسبی ابعاد مختلف را در پایداری کلی منعکس می‌کند, بلکه نسبت موازنه ابعاد مختلف در صورت جایگزینی را نشان می دهد (با چه نسبتی برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.برای نمایش متن کامل نیاز به خرید این سایتیشن می باشد.

link to article about پیاده سازی پایداری and پایداری شهری
  • اعتبار نشریه: 1.52 ضریب تاثیر 5 ساله: 4.08 ضریب تاثیر سالیانه: 3.85
  • رشته: شهرسازی موضوع فرعی: پایداری عنوان : پایداری شهری
  • ترجمه سایتیشن: به منظور حرکت به سمت شهرنشینی پایدار یادگیری از تجربیات و توسعه ایده ها و رویکردهای جدید برای پرداختن به طیف گسترده ای از دغدغه ها بحث می شود. از مدل های موفق شهرنشینی پایداری در سراسر جهان میتوان بسیار آموخت. مطالعات قبلی تایید میکند که یادگیری از تجربیات در بهترین نمونه های پیاده سازی به انعکاس نتایج عالی، شتاب دادن نوآوری ها و بهبود پایداری اقتصادی کمک میکند. تجربیات بهترین نمونه های پیاده سازی به عنوان دانش به دست آمده از تدوین و کاربرد استراتژی ها شناخته می شوند و میتوانند در زمان اجرای اصول توسعه پایدار در بافت شهری مورد استفاده قرار گیرند. این دانش حاصله شامل فرآیند انتخاب حوزه های مداخله، روش ها و تکنولوژی ها و شاخص های پایش می باشد. بنابراین بهترین تجربیات، بهترین الگو برای بهبود محیط های زندگی در نظر گرفته می شوند. آنها ابتکاری هستند که تاثیر محسوسی بر افزایش کیفیت زندگی دارند. بهترین تجارب از مشارکت موثر بین بخش های عمومی، خصوصی و مدنی جامعه حاصل شده است. این نمونه ها از نظر اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و زیست محیطی پایدار می باشند. معیارهای بهترین تجارب به خوبی توسط سازمان های بین المللی از جمله سازمان هبیتت (سازمانی بین المللی در ارتباط با...
پیاده سازی پایداری پایداری شهری sustainability Implementation urban sustainability
link to article about زیست پذیری and livability
  • اعتبار نشریه: 1.62 ضریب تاثیر 5 ساله: 7.05 ضریب تاثیر سالیانه: 6.39
  • رشته: شهرسازی موضوع فرعی: زیست پذیری عنوان : زیست پذیری شهری
  • ترجمه سایتیشن: زیست پذیری شهری را میتوان به عنوان توانایی شهر برای فراهم آوردن شرایط مناسب برای رشد و داشتن کیفیت خوب زندگی تصور کرد. اگرچه زیست پذیری شهر مبنی بر شرایط عینی شکل میگیرد (به عنوان مثال سطح اشغال، کمیت فضاهای سبز و میادین، خدمات عمومی و شرایط گذراندن اوقات فراغت)، اما شامل ادراک افراد از رفاه و توانایی آنها برای پیشرفت اجتماعی و اقتصادی نیز می باشد. هنگامی که شهرها به عنوان قطب فرهنگ، آموزش، فراغت، تجارت و توسعه اجتماعی و اقتصادی در  نظر گرفته شوند، زیست پذیرتر می باشند. با این وجود به دلیل رشد بی سابقه تعداد افرادی که در شهرها زندگی میکنند اطمینان از زیست پذیری شهر به صورت فزاینده ای چالش برانگیز می گردد. بنا به نظر سازمان ملل متحد (سازمان ملل) در سال 2009، 4 بیلیون نفر (بیش از نیمی از مردم) در شهرها زندگی میکردند و انتظار میرود که این رقم تا سال 2050 به 6.5 بیلیون نظر برسد. اگر رویه رشد جمعیت شهری فعلی ادامه یابد، شهرها با تنش های جدی بین نیروهای انبوه اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی مواجه خواهند شد که تاثیر قابل توجهی بر رفاه و کیفیت زندگی ساکنان آنها خواهد گذاشت. برای مثال ارایه مسکن برای ساکنین شهر بدون لطمه و...
زیست پذیری livability زیست پذیری شهری urban livability
link to article about توسعه پایدار and توسعه پایدار شهری
  • اعتبار نشریه: 1.62 ضریب تاثیر 5 ساله: 7.05 ضریب تاثیر سالیانه: 6.39
  • رشته: شهرسازی موضوع فرعی: پایداری عنوان : توسعه پایدار
  • ترجمه سایتیشن: توسعه پایدار شهری برای حفاظت از محیط زیست طبیعی، رفاه مردم و جامعه در مقیاس بزرگتر بسیار ضروری است. چرا که برنامه ریزی و برنامه های توسعه نامناسب پتانسیل تاثیرگذاری منفی بر محیط پیرامون را دارند. در برخی از این موارد، این عوامل تاثیر منفی بر بارندگی، دما، کیفیت آب و خاک مناطق دارند. با این وجود توسعه پایدار شهری از دیدگاه های مختلف -بر اساس نقشی که توسط صاحب نظران، ادارات درگیر در فرآیند برنامه ریزی، طراحی و اجرای توسعه شهری ایفا می شود- بررسی گردیده است. درک غیر جامع از پایداری شهری منجر به فقدان راه حل های یکپارچه و اقدامات هماهنگ برای پرداختن به چنین مسئله پیچیده ای می شود که مستلزم شناخت جامع از پایداری در بافت شهری است. با وجود اینکه در حال حاضر نیاز به توسعه شهری تا حدودی به رسمیت شناخته شده است، روند فعلی توسعه شهری، ناشی از ملاحظات اقتصادی و جمعیتی با استفاده از پیاده سازی رویه های معمول برنامه ریزی و طراحی است. این رویکرد نه تنها متجر به استفاده زیاد از منابع غیر تجدید پذیر (انرژی) میگردد، بلکه مقدار زیادی از ضایعات و آلودگی را ایجاد نموده و منجر به ایجاد جزائر حرارتی میگردد. این امر نشان از نامناسب بودن...
توسعه پایدار توسعه پایدار شهری sustainable development urban sustainable development
link to article about توسعه پایدار and توسعه پایدار شهری
  • اعتبار نشریه: 1.62 ضریب تاثیر 5 ساله: 7.05 ضریب تاثیر سالیانه: 6.39
  • رشته: شهرسازی موضوع فرعی: پایداری عنوان : توسعه پایدار
  • ترجمه سایتیشن: تا سال 1970 توسعه یک منطقه و یا جامعه عمدتا بر رشد اقتصادی متمرکز بود. اگرچه نیاز به درنظر گیری محیط طبیعی در برنامه ریزی، طراحی و توسعه از سال 1960 در شکل برنامه ریزی زیست محیطی و معماری توسط ام سی هارگ در کتاب معروف "طراحی با طبیعت" مورد تاکید قرار گرفته است. ارتباط بین مسائل زیست محیطی و توسعه شهری در اواخر دهه 1960 و 1970 با پیدایش جنبش زیست محیطی و بحث در مورد محدودیت رشد و اصلاحا موضوع اقتصاد سبز برجسته شد. نیاز به یک مدل توسعه جدید که میتواند توزیع عادلانه منابع را در نظر بگیرد و کیفیت زندگی را در طولانی مدت افزایش دهد، در اواخر دهه 70 احساس شد. پس از آن، کمیسون جهانی محیط زیست و توسعه (WCED) ایده توسعه پایدار (SD) را در سال 1987 در گزارش "آینده مشترک ما" ارائه داد که توسعه پایدار به توسعه نیازهای نسل آیند برای برآورده کردن نیازهای خود می باشد. این مفهوم بر سه بعد پایداری یعنی محیط زیست، اقتصاد و اجتماع تاکید دارد. سپس در سال 2002 اسپاگنبرگ بعد نهاد (نهاد هدایت کننده مانند حکومت) را به عنوان بعدی که توانایی تقویت ارتباط بین ابعاد دیگر و تکمیل آنها را داراست،  معرفی کرده است. والنتین و اسپاگنبرگ بعد نهادی...
توسعه پایدار توسعه پایدار شهری sustainable development urban sustainable development ابعاد توسعه پایدار شهری urban sustainable development dimentions
link to article about پیاده سازی پایداری and پایداری شهری
  • اعتبار نشریه: 1.62 ضریب تاثیر 5 ساله: 7.05 ضریب تاثیر سالیانه: 6.39
  • رشته: شهرسازی موضوع فرعی: پایداری عنوان : پایداری شهری
  • ترجمه سایتیشن: -چهارچوب های متنوعی مانند شهر هوشمند، کارا، سبز و عدالت اجتماعی برای پیاده سازی پایداری سعی نموده اند (از طرف تیم کیسرچ)-. در حالی که مفهوم "شهر هوشمند" در چین از حدود سال 2008 (زمانی که تکنولوژی موجب ایجاد رویکردهای جدید بر اساس مجموعه داده های گسترده جهت ارائه راه حل های یکپارچه چالش های شهری شده است)، بر زیرساختی که توسط نرم افزار به یکدیگر مرتبط شده اند تاکید دارد. هدف ماموریت شهرهای هوشمند هند (GoI) ترویج شهرهای است که زیرساخت های اصلی را فراهم آورده و کیفیت زندگی مناسبی را به شهروندان خود ارائه می دهند (یک محیط پاک و پایدار با استفاده از راه حل های هوشمندانه). مفهوم "کارآمد" به رویکردهای برگرفته از فن آوری با تاثیر کم/صفر بر کاهش بهره وری منابع، از جمله انرژی، آب، مدیریت پسماند، استفاده از منابع، منابع تجدید پذیر و غیر قابل تجدید اشاره دارد. مفهوم "عدالت" به عدالت در شهر اشاره داشته و پایه پایداری اجتماعی است. در کتاب شهر منصف، سوزان اس و فنستین سه اصل عدالت شهری را تنوع، دموکراسی و برابری بر شمردند و توصیه کردند که چنین اصولی باید به عنوان اولین معیار ارزیابی در زمینه برنامه ریزی و سیاست های برنامه ریزی در نظر گرفته شوند. عدالت بر روی ساختارهای اجتماعی (مسکن...
پیاده سازی پایداری پایداری شهری sustainability Implementation urban sustainability شهر پایدار sustainable city